GMINNE


PRZEDSZKOLE W ŁASZCZOWIE

 RODO              tel: (84) 66 11 530

 

 

      Aktualne wydarzenia

            Temat tygodnia: W krainie muzyki.

Słuchanie opowiadania „W krainie muzyki”.

       Dawno, dawno temu, a może całkiem niedawno, daleko stąd, a może całkiem blisko w dużym domu, a może całkiem malutkim mieszkała dziewczynka  i chłopiec. Ona miała na imię Małgosia, a on Jaś. Dzieci mieszkały w zaczarowanej krainie – tak im przynajmniej się wydawało. W krainie tej wszędzie rozbrzmiewały dźwięki muzyki, po niebie tańczyły kolorowe nutki, a wszystkie domy były zamykane i otwierane przy pomocy wiolinowych kluczy. Dorośli w tej krainie całymi dniami grali na instrumentach i śpiewali, a dzieci całymi dniami słuchały muzyki i tańczyły. Wszyscy byli bardzo szczęśliwi.


Pewnego dnia zerwał się bardzo silny wiatr, który porwał wszystkie tańczące nutki. W ciągu kilku minut zrobiło się smutno i cicho. Żaden instrument nie zadźwięczał, nikt nie miał ochoty tańczyć ani śpiewać. Wszyscy chodzili pochmurni, źli i smutni.
Małgosia i Jaś długo zastanawiali się, co zrobić, żeby muzyka wróciła do ich zaczarowanej krainy. Chodzili po okolicy szukając nutek, które pomogłyby, wydobyć piękne dźwięki z instrumentów. Nagle Jaś wpadł na pomysł, że  sami mogliby wymyśleć znaki, które pomogą im zagrać na instrumentach. Wyciągnął ołówek i narysował bardzo dziwne znaki. Małgosia długo sprzeczała się z Jasiem, że na tych znakach nikt się nie zna i, że znaki te nigdy nie zastąpią prawdziwych nutek.
Kiedy w zaczarowanej krainie rozbrzmiewały dźwięki z instrumentów wróciły kolorowe nutki, które jak zawsze rozpoczęły swój taniec po niebie.

Rozmowa na temat treści opowiadania.
- Jak nazywała się dziewczynka i chłopiec z naszego opowiadania?
- Gdzie mieszkali?
- Dlaczego kraina ta była zaczarowana?
- Co wydarzyło się pewnego dnia?
- Jak wtedy czuli się ludzie?
- Co zrobił Jaś by wróciła muzyka do ich krainy?
- Czy udało się Jasiowi sprawić by muzyka wróciła?

Zabawa ruchowa z wierszem „Dmucha wiatr”.

Dmucha wiatr (dmuchamy)

Szumią drzewa (poruszamy dłońmi na głową mówiąc: szzszzszz...)

Idzie burza (uderzamy dłońmi o uda)

I ulewa (młynek dłońmi)

A jak w domu schowam się (robimy daszek nad głową)

Deszcz nie zmoczy mnie (gest palcem "nie")

Kap, kap, kap, kap, kap, kap

deszcz nie zmoczy mnie (klaszczemy lub gramy na dzwonkach)

Kap, kap, kap, kap, kap, kap

deszcz nie zmoczy mnie

Dmucha wiatr (dmuchamy)

Szumią drzewa (poruszamy dłońmi na głową mówiąc: szzszzszz...)

Idzie burza (uderzamy dłońmi o uda)

I ulewa (młynek dłońmi)

A jak w domu schowam się (robimy daszek nad głową)

Deszcz nie zmoczy mnie (gest palcem "nie")

Kap, kap, kap, kap, kap, kap

deszcz nie zmoczy mnie (klaszczemy lub gramy na dzwonkach)

Kap, kap, kap, kap, kap, kap

 

Poznajemy instrumenty muzyczne - film dostępny pod linkiem:

https://www.youtube.com/watch?v=jMTrWCC24mg&list=WL&index=6&t=1s&ab_channel=PozytywnieNakr%C4%99conaMama

Pokoloruj obrazek – kolorowanki do pobrania:

https://chomikuj.pl/kasiakan88/Muzyka+i+Instrumenty+muzyczne/karty+pracy

Zabawa na zasadzie masażyku „Kurka”.

Puk, puk, puk (delikatnie pukamy w plecy dziecka)
Puk, puk, puk
Kto tam? Kto tam? (zaglądamy na dziecko raz z prawej, raz z lewej strony)
To ja kurka mała (uderzamy delikatnie, rytmicznie czubkami palców)
Wejść bym bardzo chciała
Raz, dwa, trzy, raz, dwa, trzy (klaszczemy razem z dzieckiem)
Już otwieram kurce drzwi (rozkładamy ręce na boki, przytulamy dziecko)

„Przez tropiki” – zabawa usprawniająca małą motorykę, porównywanie liczebności. Rodzic rozsypuje guziki różnej wielkości i różnego koloru.

„Przez tropiki”

Przez tropiki, przez pustynię
toczył zająć wielką dynię,
toczył, toczył dynię w dół,
pękła dynia mu na pół!

Pestki się z niej wysypały,
więc je zbierał przez dzień cały.
Raz, dwa, trzy! Raz, dwa, trzy!
Ile pestek zbierzesz ty?

W czasie mówienia rymowanki dziecko i rodzic zbierają do kubeczków guziki. Przeliczają zebrane guziki, porównują zebraną liczbę używając słów: więcej, mniej, dużo, mało. Wysypują guziki, zabawa zaczyna się od nowa.

 

„Ciekawe instrumenty” – zachęcanie do samodzielnego konstruowania instrumentów perkusyjnych.

-grzechotki – ryżotki: do pojemnika po jogurcie dzieci wsypują ryż, zakładają papierową serwetkę i mocują serwetkę za pomocą gumki recepturki;

- talerzy: dwa papierowe talerze spięte zszywaczem, dzieci wkładają do środka ziarna fasoli przez pozostawiony mały otwór, zaklejają otwór za pomocą papieru samoprzylepnego.

- szeleszczącego patyka: dziecko w górnej części patyka przywiązuje na supeł paski folii. Potrząsając i machając słuchają szelestu folii.

 

„Jestem muzykantem” zabawa ze śpiewem, piosenka dostępna pod linkiem:

https://chomikuj.pl/kamiluss16/PIOSENKI+DLA+DZIECI+PRZEDSZKOLE+I+SZKO*c5*81A/Zbi*c3*b3r+zabaw+muzyczno+-+ruchowych/Muzykanci+konszabelanci,2509919254.mp3(audio)

 

1. Wiersz pt.Muzyka to coś wspaniałego” – Dominika Niemiec

Słuchanie wiersza i rozmowa na jego temat.

Muzyka to coś wspaniałego

Dźwięki płyną bardzo leciutko

niby frunące ptaszki na wietrze,

ciekawi was, czego słucham?

Właśnie przysłuchuję się orkiestrze.

W tle brzmią grube trąby.

Słychać skrzypce, dzwonki i flety.

Mam na twarzy coraz większe wypieki.

Teraz partię solową mają klarnety.

Orkiestra gra coraz głośniej,

czuję się podekscytowana.

Dźwięków jest wokół mnie coraz więcej,

chciałabym umieć tak grać sama.

Bo świat nut jest zaczarowany,

muzyka to coś wspaniałego.

Może wzruszać, albo zachwycać,

wzbudzić euforię w sercu każdego.

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat wiersza: Jak myślisz, gdzie była dziewczynka? Czego słuchała? Jakie instrumenty grały w orkiestrze? Jak czuła się dziewczynka, słuchając muzyki? Jakie emocje może wywoływać muzyka? 

2. Zabawa słuchowa.

Rodzic zaprasza dziecko do posłuchania fragmentów smutnych i wesołych utworów muzycznych dostępnych tutaj:

https://www.youtube.com/watch?v=PJKhqNlqY3Y

Po odtworzeniu każdego fragmentu rodzic pyta dziecko o jego wrażenia: Czy muzyka była smutna czy wesoła? Czy muzyka ci się podobała? Z czym ci się kojarzyła? Jakie uczucia może

wzbudzać?

 

3. Piosenka pt. „Na muzyce w przedszkolu” - sł. i muz. Katarzyna Kulikowska,

Dostępna tutaj:

https://www.youtube.com/watch?v=tluFKwo42EM

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.

Teraz zagra bęben, my idziemy wkoło. x2

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.

Teraz grają janczary, my biegamy wkoło. x2

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.

Teraz grają drewienka, my cwałujemy wkoło. x2

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.

Teraz grają drumle, my skaczemy wkoło. x2

Rodzic zadaje dziecku pytania: Dlaczego na muzyce w przedszkolu jest wesoło? Jakie instrumenty wystąpiły w piosence?

4. Co to? Kto to? Rozwiązywanie zagadek.

Może być dęty, może być i strunowy,

ważne, aby był do gry gotowy.

Piękne dźwięki nam wygrywa,

z nim piękna muzyka jest możliwa. (instrument muzyczny)

Jest to zespół niemały,

mogą w nim być skrzypce, a nawet organy.

Gdy wszyscy razem zaczynają grać,

to aż publiczność chce z foteli wstać. (orkiestra)

Zna go każde w przedszkolu dziecko,

zawsze stoi przed swoją orkiestrą

i porusza drewnianą pałeczką. (dyrygent)

Dyrygenta wszyscy się słuchają,

tylko na nią patrzeć mają.

Dzięki tej drewnianej pałeczce

wszystko uda się w każdej pioseneczce. (batuta)

5. „Dyrygent”

Dziecko otrzymuje np. drewnianą łyżkę i przy utworze Bolero Maurice’a Ravela dostępnym tutaj:

https://www.youtube.com/watch?v=Q4wb11w0ZHQ

dyryguje, wczuwając się w rolę dyrygenta. 

6. Zestaw ćwiczeń ruchowych.

– „Tańcząca piłka” – w trakcie słuchania radosnej muzyki dziecko podrzuca piłkę do góry licząc do trzech następnie podaje piłkę do rodzica, rodzic podrzuca piłkę do góry licząc do trzech następnie podaje piłkę do dziecka, zabawa powtarza się kilka razy.

– „Muzyczne powitania” – rodzic włącza utwór Bolero Maurice’a Ravela dostępny tutaj:

https://www.youtube.com/watch?v=Q4wb11w0ZHQ

Gdy muzyka gra, dziecko swobodnie porusza się po pokoju, gdy muzyka przestaje grać, dziecko wykonuje określone zadania, np. musi dotknąć jak najwięcej rzeczy w kolorze niebieskim, przytulić jak najwięcej pluszaków, dotknąć wybrane części ciała.

– „Masaż” – dziecko siedzi za rodzicem i wykonuje masaż pleców zgodnie ze słowami i ruchami rodzica.

Idą słonie, Dziecko kładzie na przemian całe dłonie na plecach rodzica.

potem konie, Uderza delikatnie piąstkami.

panieneczki na szpileczkach Stuka palcami wskazującymi.

z gryzącymi pieseczkami, Delikatnie szczypie.

świeci słonko, Dłońmi zatacza koła.

płynie rzeczka, Rysuje linię.

pada deszczyk, Stuka wszystkimi palcami.

czujesz dreszczyk? Łaskocze.

Kiedy dziecko skończy następuje zamiana miejsc, rodzic wykonuje masaż na plecach dziecka.

7. Robimy własny instrument.

Wykonanie gitary z pudełka po chusteczkach higienicznych.

Instrukcja wykonania gitary dostępna tutaj:

https://ekodziecko.com/zabawkowa-gitara

 

Wiersz ,, Najlepszy instrument” Wojciech Próchniewicz

Jest taki instrument na świecie,

Dostępny nawet dla dzieci.

Wygrywa wszystkie melodie

Najładniej, najłagodniej.

Gdy nutki wpadną do ucha,

On ucha bardzo się słucha.

Bo najgrzeczniejszy jest przecież,

Słucha się w zimie i w lecie,

W upał i gdy deszcz leje,

On wtedy nawet się śmieje!

Chodzi wraz z tobą wszędzie

już tak zawsze będzie.

Nawet za złota trzos

Nie zniknie — bo to TWÓJ GŁOS.

Więc gdy jest ci nudno, nie ziewaj.

Pamiętaj o nim — zaśpiewaj!

On się natychmiast odezwie

I zagra czysto i pewnie.

Opowie ci zaraz radośnie

Na przykład o słonku lub wiośnie.

Bo lubi i dobrze zna cię,

Twój wierny, dźwięczny przyjaciel.

Pytania do wiersza:

Co autor wiersza nazywa najlepszym instrumentem? Czy każdy z nas ma taki instrument? W jakich sytuacjach, według autora, możemy go używać? Czym się różni od tradycyjnych instrumentów? W czym jest podobny?

„Jaki to instrument?” – R. zaprasza dziecko do zabawy słuchowej: Przygotuj, proszę, swoje uszy do słuchania. Za chwilę włączę nagranie dźwięków kilku instrumentów. Twoim zadaniem jest odgadnąć, jaki instrument słyszysz. R. odtwarza nagranie dźwięków instrumentów. Jeśli dziecko ma trudność ze znalezieniem odpowiedzi, R. może je naprowadzać poprzez opisywanie wyglądu instrumentów.

 https://www.youtube.com/watch?v=MadTiSUv4Jo

Wprowadzenie litery H dużej i małej, drukowanej i pisanej:

,, H jak harfa”

  • pokaz litery ,,h, H” drukowanej i pisanej (w dowolnym tekście)
  • omówienie kształtu litery (układanie z patyczków, włóczki, lepienie z plasteliny)
  • wyodrębnienie wyrazu podstawowego: ,,harfa”
  • podział wyrazu na sylaby ( liczenie sylab)
  • podział wyrazu na głoski ( liczenie głosek)
  • określenie rodzaju głoski ,, h”- ( jest spółgłoską)
  • wyodrębnianie samogłosek i spółgłosek w wyrazie ,,harfa”
  • odszukanie miejsca głoski ,,h” w wyrazie
  • kreślenie litery,, h,H” w powietrzu i na dywanie
  • samodzielne pisanie liter h , H ( karty pracy)

- czytanie sylab i wyrazów z poznanymi literami ( w dowolnym tekście)

https://www.youtube.com/watch?v=ZYseoOcd6m8

,,Hałasowanie”- słuchanie opowiadania i rozmowa na temat jego treści.

Grzegorz Kasdepke

Kuba i Buba musieli przyznać, że pan Waldemar, przyjaciel babci Joasi, to rzeczywiście bar­dzo kulturalny pan. Do tego stopnia, że czasami wręcz wstydził się chodzić z naszymi sympa­tycznymi bliźniakami po mieście – i to tylko dlatego, że, dajmy na to, naszła je ochota pobić się lub powyzywać. Ale któregoś razu to pan Waldemar narobił Kubie i Bubie wstydu – i to w muzeum!

– Jak tam w szkole?! – ryknął, gdy już się spotkali przed kasą muzeum.

Kuba i Buba aż podskoczyli z wrażenia. Babcia Joasia przygryzła wargi i dyskretnie rozejrza­ła się dookoła. Pani bileterka, ogłuszona doniosłym głosem pana Waldemara, przetykała sobie właśnie ucho.

– Nadal macie najwięcej uwag w całej klasie?!… – ryczał pan Waldemar. – Nie martwcie się, za moich czasów kazano klęczeć na grochu!… Może dlatego mam teraz takie powykręcane kolana!…

Pani bileterka pospiesznie skręcała kulki z papieru – najwyraźniej zamierzała wepchnąć je sobie w uszy.

– Dlaczego pan Waldemar tak hałasuje? – szepnął Kuba, zerkając ze zdziwieniem na babcię Joasię. – Zawsze był taki kulturalny…

– Chyba wyczerpały się baterie w jego aparacie słuchowym – westchnęła zarumieniona bab­cia.

– To pan Waldemar jest kulturalny na baterie?! – osłupiała Buba.

Ale babcia nie zdążyła nic odpowiedzieć, bo pan Waldemar podszedł właśnie do kasy – no i trzeba było zająć się zemdloną bileterką.

Pytania do opowiadania: 

Rodzic prowadzi rozmowę z dziećmi: Czy zapamiętaliście, dokąd wybrali się Kuba i Buba? Kto im towa­rzyszył? Dlaczego pan Waldemar tak głośno mówił? Czy to jest kulturalne zachowane, gdy mó­wimy bardzo głośno w publicznych miejscach? Dlaczego? Jeśli dzieci mają trudność z odpowiedzią na któreś pytanie, R. może przeczytać raz jeszcze odpowiedni fragment tekstu.

Warto również rozmawiać z dzieckiem o tym, w jaki sposób dbać o słuch, oraz jakie są konse­kwencje przebywania w hałasie.

 Zestaw ćwiczeń porannych:

  1. „Podaj woreczek” – zabawa w parach. Dziecko stoi w parze z Rodzicem, tyłem do siebie, dotykając się ple

­cami, pośladkami i nogami. Nogi w lekkim rozkroku, stopy mocno przylegają do podłogi. Jedna osoba z pary trzyma w ręku woreczek.  Na sygnał R.: Hop para przekazuje sobie woreczek, wykonując skręt tułowia raz w lewą, raz w prawą stronę. Należy zwrócić uwagę, by dzieci starały się nie odrywać stóp od podłoża oraz nie odsuwały się od pary. Zabawa może być prowadzona w różnym tempie, w zależności od instrukcji R. • woreczki gimnastyczne/woreczki ryżu

 

  1. „Miesiące w roku” – dziecko wysuwa jedną nogę do przodu z podskokiem, następnie zamienia nogę. Podczas przeskakiwania z nogi na nogę wymawia kolejno nazwy miesięcy. Zabawa może być prowadzona w różnym tempie.

 

  1. „Rulony” – dziecko otrzymuje stronę z gazety lub dużą chustę. Dziecko leży na brzuchu, dłonie trzyma na gazetach/chustach. Na hasło R. Zwijamy rulony podnosi ramiona, łokcie i dłonie i stara się zwinąć gazetę/chustę w rulon. Ćwiczenie powtarzamy 4–5 razy. • strona z gazety lub duża chusta

 

  1. „Sufit – podłoga” – dziecko maszeruje po sali w rytm dźwięków wyklaskiwanych przez Rodzica.Podnosi wysoko kolana. Na hasło R. Sufit staje na palcach i podnosi ręce. Na hasło Podłoga kładzie się na brzuchu

       Spróbuj teraz wymienić wyrazy rozpoczynające się głoską ,,h", potrafisz ułożyć zdania z wyrazem na głoskę h? Spróbuj teraz wyszukać w pokoju (mieszkaniu) przedmioty z głoską ,,f"- na początku, w środku i na końcu wyrazu. Teraz spróbuj zakreślić na dywanie, w powietrzu kształt litery ,,h,  „H". Teraz już na pewno świetne rozpoznasz kształt litery h, H. Wykonaj z plasteliny lub klocków kształt litery. Możesz także wykorzystać wełnę i ułożyć na dywanie lub stole jej kształt.

„Walc kwiatów” – taniec ze wstążkami według pomysłów dzieci do utworu Piotra Czajkowskiego Walc kwiatów.

https://www.youtube.com/watch?v=GC7PycSBILc

„Pląsy muzyczne” – zabawa relaksacyjna, masażyk. Dziecko siedzi  za Rodzicem, wyko­nuje masaż pleców zgodnie z instrukcją :

 

Idą słonie (na plecach kładziemy na przemian całe dłonie),

 

potem konie (piąstki),

 

panieneczki na szpileczkach (palce wskazujące)

 

z gryzącymi pieseczkami (szczypanie).

 

Świeci słonko (zataczamy dłońmi kółka),

 

płynie rzeczka (rysujemy linię),

 

pada deszczyk (naciskamy wszystkimi palcami).

 

Czujesz dreszczyk? (łaskoczemy)

 

„Orkiestra kuchenna” – dzieci przygotowują dostępne w domu drewniane łyżki, pokrywki od garnków, garnki i metalowe kubki. Dziecko, demonstruje, w jaki sposób można grać na tych improwizowanych instrumentach. Następnie R. wystukuje na prosty rytm. Dziecko powtarza go na swoich instrumentach może sterować zabawą jako dyrygent. Jeśli podniesie ręce – dzieci grają głośno, jeśli je opuści – grają cicho, delikatnie

„Jaka muzyka pasuje?” – R. zachęca dzieci do wypowiadania się na temat różnych rodzajów mu­zyki: Opowiedzcie, proszę, słowami, jaka muzyka, waszym zdaniem, najbardziej pasuje do tańca? Jaki jest najbardziej znany utwór, który śpiewamy na urodzinach? Czy w każdym kraju ten utwór brzmi tak samo? Jeśli chcecie odpocząć, jaki rodzaj muzyki wybierzecie? Czy dźwięki płynące z lasu, rzeki, szum morza to też muzyka? W jakich okolicznościach śpiewamy „Mazurka Dąbrowskiego”? R. podsumowuje wypowiedzi dzieci, wspominając, że w określonych sytuacjach niektóre rodzaje muzyki lepiej oddają charakter uczuć niż inne. Warto jednak, by R. podkreślił, że czasem nasze indywidualne upodobania mogą nie pasować do tych ogólnie przyjętych. Ważne, żeby powiedział wprost, że taka sytuacja jest jak najbardziej w porządku

 „Rytm z nakrętek” –dziecko otrzymuje 10–12 nakrętek od butelek typu PET w trzech kolorach.  Dziecko z pary układa rytm 3–4-elementowy, a Rodzic odtwarza ten rytm ruchem w taki sposób, że ten sam symbol odpowiada temu samego ruchowi. Dziecko z Rodzicem wzajemnie sprawdzają poprawność swojej pracy, po czym zamieniają się rolami. • 10–12 nakrętek w trzech kolorach

 „Skojarzenia z muzyką” – R. włącza fragmenty utworów, również wcześniej odtwarzanych. Prosi dzieci, aby próbowały odpowiedzieć, do jakich wydarzeń, uroczystości najlepiej pasują te utwory. Propozycje: Przywitajmy się wesoło, Nazywają mnie poleczka, We wish you, Walc kwiatów, Krako­wiaczek-przedszkolaczek, Mazurek Dąbrowskiego, Happy Birthday.

 

https://www.youtube.com/watch?v=dvSAoxWiVT4

 

https://www.youtube.com/watch?v=nGeHDkFgbjY

 

https://www.youtube.com/watch?v=g-OF7KGyDis

 

https://www.youtube.com/watch?v=E6iwi-bcMk4

 

https://www.youtube.com/watch?v=ioUutRw9WeQ

 

https://www.youtube.com/watch?v=_z-1fTlSDF0

 

„Układam sylaby” – zabawa językowa z wykorzystaniem Alfabetu. R. prosi dzieci o wyjęcie z Al­fabetu liter H, h oraz samogłosek (o, a, i, e, u, y) i zaprasza do zabawy: Za chwilę będę mówić różne słowa, które rozpoczynają się głoską h. Waszym zadaniem będzie ułożenie pierwszej sylaby, którą usłyszycie w tych słowach. Układajcie sylaby jedna pod drugą, aby można było łatwo sprawdzić poprawność wykonania zadania. Przykładowe słowa: hamak, haki, huba, Helena, hipopotam, hura­gan, hycel.

Pozdrawiamy, życzymy miłej nauki i zabawy.

 
Drodzy Rodzice przedszkolaków
materiały z języka angielskiego znajdują się pod linkiem:
 
 
Pozdrawiam, Aneta Hałasa